Musicus van de maand

Musicus van de maand: Chance the Rapper

Met een artiestennaam als Chance the Rapper is het in ieder geval meteen duidelijk wat je doet. De 23-jarige hip hop artiest uit Chicago doet het voor zijn leeftijd echter bijzonder goed. Chancelor Bennett (“Please say the Rapper” – Good Ass Intro) heeft een enorm debuut gemaakt op de leeftijd waarop ik amper wist wat ik wilde studeren, en inmiddels is mijn leeftijdsgenoot drie succesvolle mixtapes verder. Zijn carrière begon toen hij als 17-jarige 10 dagen werd geschorst van zijn high school, omdat hij werd gepakt met wiet op zak. Deze 10 dagen vrij van school werden besteed aan de mixtape 10 Day  (2012), die hij daarna uitbracht als gratis download. De mixtape trok snel een groot publiek, onder wie andere producers uit de hip hop wereld, zoals Kanye West. Chance is meerdere malen vergeleken met de jonge stijl van Kanye West (College Dropout, 2004), die net als Chance uit de South Side van Chicago komt. Het resultaat van deze eerste bekendheid is onder andere te zien aan de vele collabs (term voor: collaborations) op zijn tweede mixtape Acid Rap (2013), onder andere Twista en Childish Gambino. Op dit album mengt hij acid-jazz, gospel, blues en house tot een hiphop waar hij met een ietwat onserieuze maar super muzikale energie rapt. Met Acid Rap werd hij beschouwd als een wonderkind.

 

Vol verwachting werd er dus uitgekeken naar zijn derde mixtape. Coloring Book (2016) kwam in hetzelfde jaar uit als onder andere Kanye West’s Life of Pablo en J. Cole’s 4 Your Eyes Only, en werd door Pitchfork als “one of the strongest rap albums released this year” genoemd. Waar Kanye West zelf zei dat zijn album hét gospel album zou zijn, werd Coloring Book het volgens veel recensies echt. Beide rappers werkten over en weer mee aan beide albums, wat vooral te horen is aan de twee opening tracks. In Ultralight Beam (track 1 van Life of Pablo) zet Chance fantastische verses neer waarin hij expliciet vraagt om aandacht voor zijn woorden.

Het lijkt alsof er nog lang geen einde komt aan Chance zijn muzikaliteit, energie en vooral zijn missie om zijn muziek voor een betere wereld, een beter land, een betere stad en een betere wijk voor zijn dochtertje te maken. Ondanks dat zijn invloed en relevantie inmiddels zeer groot zijn geworden, blijft zijn sound een (kinderlijke) lichtheid behouden, wat soms een verademing is tussen de serieuze en politieke hiphop die tegenwoordig ook floreert. Zijn muziek is dansbaar en passend bij een feestje, wat ik aan den lijve heb mogen ondervinden bij een fantastische live show in de 013 afgelopen november. De hele zaal ging uit zijn dak, en de jonge rapper was ondersteboven van het publiek dat zo’n beetje elke verse mee rapte. De gunfactor voor de sympathieke rapper ligt hoog, maar tot nu toe blijft zijn talent zich ook gewoon bewijzen.