26 May 2017
Artikel

Toch logisch, dat alle mensen broodjes willen? "Alle Menschen werden Brüder" was lange tijd voor een zekere commissaris extern een compositie waarin Beethoven duidelijk wereldhonger als onderwerp had genomen. We maken ons allemaal wel eens schuldig aan een rare verspreking of een hilarische uitspraak. Onder de titel van de meest muziekwetenschap-onverantwoorde quote zetten wij elke maand de beste van deze uitspraken op de site. Eindelijk is het echt lente, de rokjes kunnen aan en eindelijk kunnen we weer klagen dat het te warm is! Daar past natuurlijk een verzameling frisse broodjes (serveertip: met ananas) bij, die je lekker kan eten in bijvoorbeeld de binnentuin van de Drift! 

 

 

"Simon Cowell is een soort paus, hij maakt allemaal jongensgroepjes waar hij van profiteer​t."

 

 

"Ik vind F.S. niet zo iemand die eet; dat vind ik gewoon niet zo bij hem passen."

 

 

"Waar zijn die stoute stengels gebleven?"

 

 

"Toovercirkel is gespeld met twee o's, want toen konden ze nog niet spellen"

"Maar ze konden wel spelen!"

 

 

"Hij wordt uit Hucbald geknikkerd want hij eet pizza op ananas!"

 

 

"Ik ben nog nooit een dertienjarig meisje geweest."

 

 

"Ze zeiden dat haar stem wat gephotoshopt klonk."

 

 

"Ik ga naar de UB!... Ik blijf het maar hardop zeggen, zodat ik het daadwerkelijk ga doen"

 

 

"Ik wil graag een leuke zwarte!"

 

 

"Beter één goede spreker dan honderd bitterballen!"

 

 

Ook een grappige, slechte of musicologisch onverantwoorde uitspraak gehoord of gemaakt? Stuur hem op naar siteco@hucbald.nl, en we plaatsen hem anoniem!

24 May 2017
Recensie

Door: Eline Langejan

 

 

Vorige week dinsdag was eindelijk het langverwachte concert van Spinvis in Utrecht, waarmee de tour van zijn gloednieuwe album Trein Vuur Dageraad werd afgetrapt. Dat hij de tour in Utrecht start is een logische keuze, gezien de Utrechtse roots van Erik de Jong. Sinds een aantal jaar woont hij echter in Nieuwegein, en de inspiratie die de poëtische singer-songwriter daaruit lijkt te halen is voor mij, geboren en getogen in 'Geina', super herkenbaar. Spinvis is namelijk een meester in het schetsen van de meest alledaagse situaties als een meeslepend en dramatisch lot, en de 'blikken in de tram' of de 'snelweg die ruist'  zijn voor mij onlosmakelijk verbonden met de sfeer in de Vinex onder Utrecht. Slechts één van de vele redenen waarom ik weer ontzettend uitkeek naar het horen van zijn nieuwe album.   

 

 

Er zit een stukje magie in het voor het eerst horen van muziek live, waarna je zo betoverd bent dat je de muziek non-stop luistert. Deze magie beleefde ik ruim 5 jaar geleden bij mijn eerste Spinvis-concert in Tivoli Oudegracht. Net als nu begon hij toen de tour van zijn net uitgekomen album; Tot Ziens, Justine Keller in Utrecht, en ook toen had ik vrijwel niks van tevoren gehoord. Tijdens het concert ging ik volledig op in de prachtige kleine drama's die hij in zijn typische lage en monotone stemgeluid zong , begeleid door een zeer enthousiaste en strakke live-band. Dat album is sinds dat eerste concert zo op mij gegroeid dat het één van mijn favorieten is geworden.

 

Nu stond ik op bijna dezelfde manier in het concert te luisteren naar de wederom prachtige liedjes van zijn nieuwe album, gecombineerd met repertoire van zijn voorgaande albums (die ik inmiddels kan dromen) en ook nu werd ik gegrepen door treffende teksten en ontzettend creatieve muziek.

 

 

Het begon goed met een sterk opgebouwde uitvoering van zijn 'hitje' Oostende, opgevolgd door een variatie van nieuwe en oude nummers. De set was ongewoon duister, zeker toen Kindje van God werd afgewisseld met het abstracte Nachtwinkel en In de staat van narcose overliep op een knallend Club Insomnia. Zeker die laatste, als het ware een soort beschouwing van een clubavond met instinctieve urgentie, bracht het publiek in trance. De gitaren en blazers van de band waren explosief. De nieuwe albumsingel Hallo, Maandag volgde, maar helaas werd de piano-hook niet zo strak gespeeld als de studioversie, waardoor deze wat kracht verloor. Hier merkte je dat de nieuw toegevoegde bandleden nog niet de ervaring hebben van de vaste bezetting, maar zeker wel hun eigen nieuwe toevoeging aan het geheel brengen. Eén van hen blonk uit door bijzondere solo's op viool, trompet, tuba en trombone, terwijl de ander de piano prominent aanwezig maakte, toevoegingen die het nieuwe album kenmerken.

 

 

De set was lang en intens met ruim 2 uur aaneengesloten speeltijd, iets waar de enthousiaste en uitverkochte zaal alleen maar van genoot. De toegift bevatte het ontwapende Wat Blijft, een nummer dat (na veel live-uitprobeersels) eindelijk in de studio is opgenomen voor het nieuwe album. De show eindigt pas echt na een uitbundig Kom Terug, wat overloopt in de bridge van het beginnummer waardoor alles weer rond komt. Beide nummers laten zien dat het nieuwe album nog niet uit de schaduw van Tot Ziens, Justine Keller kan komen, maar de tijd zal leren of Trein Vuur Dageraad net zo op mij zal groeien als toen in 2011.

 

 

9 May 2017
Artikel

Door: Stan Schreurs

 

Italië, het land van pasta, wijn en ontzettend veel cultuur. Dit jaar mochten 25 uitverkorene Hucbaldianen hieraan proeven in het pittoreske Rome. Dit ging echter niet zonder slag of stoot, want Rome was een gewilde bestemming voor veel leden. Op 8 december 23:50 zat ik dan helemaal klaar om me aan te melden: laptop naast de router, mailtje klaarstaan en de wereldklok naast me. Ik zou onder geen enkel beding een reis naar Rome met Hucbald missen. En jawel hoor, alle stress is niet voor niets geweest. Ik kreeg een bevrijdend mailtje van de reisco: ik mag mee naar Rome!

 

            Toen mening mens nog tussen de lakens lag, stonden alle 25 Hucbaldianen stipt om 5 uur 's ochtends klaar op Schiphol om richting de zon te vliegen. De slapeloze nacht en moeizame ochtend werden al gauw vergeten toen we om half 10 landden in Rome. We waren nog maar één busreis verwijderd van het centrum, en dus ook van ons hostel: Casa Pessina. Eenmaal bij Stazione di Roma Termini aangekomen, waren het nog maar een luttele 5 minuten lopen naar het hostel. Toch wel een beetje uitgeteld van afgelopen nacht, waren we wel blij om even te kunnen liggen en op te frissen. Casa Pessina dacht hier echter anders over: de kamers moesten nog "even" gepoetst worden en de kamerindeling ging er toch iets anders uitzien dan de reisco in eerste instantie gepland had. Maar zo snel kun je deze Hucbaldianen niet op de kast jagen, want we hadden een zonnige stadswandeling voor de boeg van Rome’s Ultimate Free Walking Tour. Onze groep werd opgesplitst in twee groepen en de groep waar ik in zat mocht genieten van Romes highlights verzorgd door niemand minder dan onze nationalistische Lucio uit Argentinië. Na veel historische en culturele informatie opgedaan te hebben over onder andere Il Pantheon, Ponte Sant'Angelo, Castel Sant'Angelo en veel van Bernini's kunstwerken, kon je wel zeggen dat Hucbald out was. Na gezellig samen gegeten te hebben 's avonds, werd de slaap ingehaald die we in de afgelopen nacht niet hebben gehad.

 

            Op dag 2 van deze prachtige reis gingen we de openlucht-trekpleisters bezoeken: Il Colosseo en Il Foro Romano. Je raadt het waarschijnlijk al: Hucbald en openlucht betekent regen. Uitgerekend deze dag was de enige dag dat het regende. Knuffelend onder een paar schamele bomen hielden we ons warm en na een tijdje begon de zon weer te schijnen. Tijd om het Colosseum en Forum Romanum eens van binnen (buiten?) te bekijken. In de avond gingen we naar de vespers in Basilica Santa Maria Maggiore waar we een prachtig koor hebben mogen beluisteren. Een wisselvallige, drukke dag en we hebben er nog steeds zin in!

 

 

            Op woensdag werd de 'studie' uit 'studiereis' waargemaakt en reisden we af naar Sapienza - Università di Roma waar we een interessant college kregen over Monteverdi van Emanuele Senici. Na dit college had mr. Senici menig Hucbald-hart veroverd, waaronder de mijne. We zijn zelfs na zijn college nog met hem en de hele groep gaan lunchen in een typisch Italiaans restaurantje. Hierna maakten we nog een prachtige foto met hem en zijn we na het afscheid weer verder gegaan. Na de lunch stond Museo Nazionale delle Arti del XXI Secolo, kort gezegd Museo Maxxi voor moderne kunst op het programma. Hierna kregen we nog een rondleiding in het Auditorium Parco Della Musica van een pittige tante. Uiteindelijk waren we weer vrij om te gaan, en hebben we allemaal weer op onze eigen manier van het prachtige Rome kunnen genieten.

 

            Op de vierde dag van de reis gingen we naar Ostia, wat in de Romeinse tijd de havenplaats van Rome was. Hier zijn nog veel opgravingen te zien van deze immense havenstad. We hadden het hier echter wel snel gezien, want bij Ostia ligt natuurlijk het strand! Eigenlijk was het geen strandweer, maar omdat we uiteindelijk allemaal Hollanders zijn, lagen we binnen no time op onze strandlakens in zwemkleding. Na een half uurtje zijn de strijders onder ons toch nog even het water ingedoken want ja, HOLLANDERS! In de avond was het dan tijd voor door onze reisco georganiseerde kroegentocht! Na wat kroegen in en uit te zijn geweest kwamen we toch ongepland in het leukste barretje van Rome terecht waar één Hucbaldiaan zijn hart verloren heeft aan de Italiaanse, beeldschone Clarissa.

 

            Op vrijdag mochten we uitslapen en hebben we hier ook met volle teugen van genoten. Om 1 uur 's middags was het echter weer go-time: vandaag stond Vaticaanstad op het programma. Eenmaal aangekomen bij Paus Franciscus' crib, stonden er onchristelijke lange rijen bij het Vaticaan, waarna sommige Hucbaldianen besloten hebben hier niet in te gaan staan. Zo hadden we een lekker vrij dagje waar iedereen zijn of haar invulling aan kon geven.

 

            Op dag 6 van onze studiereis bezochten we allereerst de Santa Maria della Vittoria, waar het beroemde meesterwerk van Bernini De Extase van Theresia te zien is. Hier stond ons ook nog een leuke verrassing te wachten: we zagen een poster van Mozarts Requiem hangen, dat die avond in La Basilica di San Giovanni in Laterano uitgevoerd werd. Hier werd menig Hucbaldiaan wild van en het gezamelijke eten werd zelfs verplaatst zodat we samen naar het stuk gingen luisteren wat de meesten onder ons ook op 4 mei uitvoerden. Maar eerst gingen we nog Museum Barberini en Parco de la Villa Borghese bezoeken, waar we traditiegetrouw weer in bootjes geroeid hebben.

 

            Zondag. De allerlaatste dag. Allereerst gingen we een concert in het Auditorium Parco Della Musica bijwonen, waar we ook een klein muziekinstrumentenmuseum bezocht hebben. Hierna gingen we nog onze allerlaatste souvenirtjes kopen, onze allerlaatste ijsjes eten en genieten van onze allerlaatste uurtjes in Rome.

 

            Na iets later dan gepland aangekomen op het vliegveld in Rome, was de vermoeidheid toch wel van ons af te lezen. Nagenietend zat heel Hucbald bij het oude vertrouwde McDonald's om de lege magen te vullen voordat we weer het vliegtuig richting Nederland instappen. Eén ding is zeker: ik heb heel veel geleerd deze reis:

1. Jurre heeft gewoon heel veel pech in het leven;

2. Diantha is heel vaak en snel getriggerd;

3. In Rome is het echt ONMOGELIJK om te gaan clubben;

4. Mojito's zijn toch echt wel het favoriete drankje van menig Hucbaldiaan;

5. Fleur valt echt ontzettend vaak.

 

 

Reisco, deze reis was er weer een om niet te vergeten. Kan ik me bij dezen alvast aanmelden voor volgend jaar?

28 April 2017
Artikel

Toch logisch, dat alle mensen broodjes willen? "Alle Menschen werden Brüder" was lange tijd voor een zekere commissaris extern een compositie waarin Beethoven duidelijk wereldhonger als onderwerp had genomen. We maken ons allemaal wel eens schuldig aan een rare verspreking of een hilarische uitspraak. Onder de titel van de meest muziekwetenschap-onverantwoorde quote zetten wij elke maand de beste van deze uitspraken op de site. Lees hier een prachtige editie (visualiseer een lekker luxe broodje met geitenkaas en walnoten of zo), met onder de andere fantastische uitspraken die op de studiereis zijn gemaakt!

 

 

"Wat krijg je als je het molteken in het Hucbald logo zou uitspreken? Humolbal"

 

 

G.H.: "Is tonijn chill?"
J.N.: "Als je van tonijn houdt..."

 

 

"Al die toeristische plektreisters afgaan"

 

 

"Beethoven was ook blind..."

 

 

"Dat klinkt fout, en dan is dat niet goed"

 

 

"Als ik boos ben, word ik roze met glitters."

 

 

"Voorzitters van nu zijn de last van de toekomst!"

 

 

"Ik was naar een moskee geweest en toen dacht ik: waarom ben ik eigenlijk katholiek en geen islam?"

 

 

"Ik blijf je slaan met mijn fluit totdat je antwoord geeft!"

 

 

"Hoe heet het ook alweer in een club als je niets ziet? Oh ja, rook."

 

 

P.R.: "C., wat wil je eigenlijk later worden?"
C.V.: "Capabel..."

 

 

"Nee, het gaat me niet om de kilo's, het gaat me om het gewicht."

 

 

"Je kan zuigen wat je wil, maar het komt niet."

 

 

"Ik kreeg echt kippenvel, echt, echt tot op m'n kippen!"

 

 

Ook een grappige, slechte of musicologisch onverantwoorde uitspraak gehoord of gemaakt? Stuur hem op naar siteco@hucbald.nl, en we plaatsen hem anoniem!

10 April 2017
Artikel

Door: Nico Graat en Diederik de Ceuster

 

Het treurige bericht heeft ons bereikt dat oprichtster Nancy van der Elst vandaag op 97 jarige leeftijd is overleden. In 1941 heeft zij samen met Hélène Nolthenius onze studievereniging opgericht, en door de jaren heen heeft ze altijd veel betrokkenheid getoond. Sinds de start van het koorproject was ze ieder jaar een trouwe gast, en pas geleden heeft ze Hucbald nog uitgenodigd om door haar persoonlijke boekenkast te snuffelen en daaruit mee te nemen naar believen. We betreuren het afscheid van deze bijzondere vrouw, maar Nancy’s zeer gerespecteerde inzet voor de muziekwetenschap, het onderwijs en Studievereniging Hucbald zal nooit vergeten worden. Onderstaand interview verscheen vorig jaar in de almanak van Hucbald ter gelegenheid van het 15e lustrumjaar.

 



Nancy van der Elst staat bekend als een van de oprichtsters van Hucbald en wordt door menig muziekwetenschapper met veel respect bejegend. Met haar 97 jaar heeft ze al veel meegemaakt en kan ze prachtig vertellen over haar jeugd en de vroege jaren van Hucbald. Voor dit interview hebben Diederik de Ceuster en Nico Graat bij haar aangeklopt om te luisteren naar de vele verhalen die ze te vertellen heeft. Speciaal voor de almanak geeft Nico alvast een inzicht in de verbazingwekkende feiten die Nancy kon vertellen over de vroege jaren van Hucbald en Muziekwetenschap in Utrecht.

 

Muzikale vader
Het hele verhaal begint bij de vader van Nancy, Wijnandus van der Elst. Hij is de reden voor haar interesse in muziek en heeft ook haar tweelingzus en broertje de muziek in geholpen. Zijn carrière begon met cellolessen van een violist, maar toen zijn familie naar Utrecht verhuisde kreeg hij harmonielessen van Johan Wagenaar. Later heeft hij er voor gekozen om natuurkunde te gaan studeren, maar hij bleef een voorliefde houden voor muzikale principes zoals de boventoonreeks. Hij werd leraar op de Christelijke HBS, waar hij tot vlak voor zijn dood werkte. Ondertussen richtte hij ook de klokken- en orgelraad op en werd hij lid van de Utrechtse Klokkenspelvereniging. Met dit in gedachte werd hij door de Nederlandse overheid gevraagd om vlak voor de oorlog bijzondere klokken aan te raden, waardoor deze klokken ervan werden behoed omgesmolten te worden in de oorlog. Voor deze taak is hij afgereisd naar Limburg, waar hij nog steeds was toen de oorlog in Nederland uitbrak. Toen is hij op de fiets teruggekomen naar Utrecht en heeft hij onderweg in ’s Hertogenbosch geslapen. De buurvrouw had dit verkeerd begrepen en had de hele buurt verteld dat hij in ‘een bos’ had geslapen op zijn weg terug.

 

Nancy’s jeugd
Samen met haar zus heeft Nancy zeven jaar lang op het gymnasium gezeten. Toen ze nog klein was heeft haar vader de inauguratierede van professor Smeijers meegemaakt, waardoor muziekwetenschap het zesde instituut werd van de universiteit en alle leraren ineens hoogleraren werden. De faculteit voor Muziekwetenschap was destijds nog gevestigd boven een pand van diergeneeskunde op de kruising tussen de Biltstraat en de F.C. Dondersstraat. Nancy heeft les gehad van Smeijers, maar het was goed te merken dat hij niet graag les gaf. Toen Smeijers tijdens zijn ziektebed te horen kreeg dat hij snel zou sterven riep hij uit: “Dan geef ik nog liever college!”.
Nancy heeft tijdens de oorlog een aantal verzetsdaden gepleegd en heeft daardoor 10 maanden ondergedoken gezeten bij een tante in Arnhem. In de tussentijd bleef ze wel gewoon studeren en heeft ze zelfs haar tikdiploma gehaald. Na de oorlog had ze niet veel zin meer om verder te studeren en kwam ze aan het werk als secretaresse bij een impresario in Amsterdam.

 

Hucbald
Nancy heeft tijdens haar studie veel gedaan. Zo was ze lid van de UVSV en was ze natuurlijk ook betrokken bij de oprichting van Hucbald. Ook heeft ze Hans Brandt Buijs geholpen bij de oprichting van onder andere het USKO en is ze een tijdje zijn secretaresse geweest. Eén van haar verzetsdaden was dan ook het verspreiden van pamfletten voor de samenscholingsorkesten, die tijdens de oorlog verboden waren.
Hucbald is ontstaan uit een groep studenten die graag een vereniging wilden hebben. De mannen waren in de leer bij Hendrik Andriessen en gingen samen met een aantal vrouwen van Muziekwetenschap, waaronder Nancy en Hélène Nolthenius, ’s avonds thuis zingen. Deze bijeenkomsten waren meestal bij John-Hendrik “Jack” van der Meer, omdat hij het regelde. Daar hebben ze ook een aantal platen opgenomen. Madeleine Reuchling, het moederfiguur van de groep, en Jack besloten om samen Hucbald tot een vereniging te maken. Zodoende bestond het eerste bestuur van Studievereniging Hucbald uit Madeleine als presidente (nu: voorzitter) en Jack als secretaris. Dit is de eerste paar jaar zo gebleven.
Nancy en Hélène zijn tijdens hun studie erg actief geweest bij Hucbald, maar hebben nooit een bestuursfunctie bekleed. Na de oorlog is Nancy weggegaan bij Hucbald, maar ze is nog wel teruggekomen voor het 10-jarig jubileum, waarvan ook nog een foto met alle toenmalige leden van Hucbald in de hal van Drift 21 hangt. Sinds het ontstaan van het koorproject is ze ieder jaar een trouwe en gerespecteerde gast bij de uitvoering.

Huctijd:
Maandag13:00 - 16:00Marjolein
Dinsdag13:00 - 16:00Olaf
Woensdag13:00 - 16:00Sonja
Donderdag10:00 - 13:00Diantha
Vrijdag10:00 - 13:00Roselinde
Postadres:
Muntstraat 2A, 3512 EV Utrecht
Bezoekadres:
Kromme Nieuwegracht 20 kamer 3.11
E-mail:Telefoon:
hucbald@hucbald.nl030-253 9345