Het is al 5 dagen bezig en er zijn er nog 4 te gaan: wat is het? Welja, het SPRING Festival natuurlijk!! En dan kan je je afvragen: maar Aukje, wat is dat voor een festival? Ik heb ooooveral posters en vlaggen ervan zien hangen (en misschien ook wel een vrijwilligerswerk vacature op onze website), maar eigenlijk werkelijk waar geen idee wat het nou inhoudt. Nou, dan zit je hier goed, want ik weet dat wel! En wie weet, misschien word je na deze korte review ook wel enthousiast om zelf nog naar enkele performances te gaan.<\/p>\n\n\n\n
Het SPRING Festival is een internationaal kunstfestival dat van alle markten thuis is: van theater en dans tot film en beeldende kunst. Het doel van SPRING is dat ze innovatieve werken willen laten zien die nieuwe perspectieven bieden van kunst, de samenleving en de wereld. Daarom laten ze graag zo veel mogelijk internationale makers hier spelen en geven ze hun de artistieke vrijheid om dus die grenzen van kunst ook op te zoeken.<\/p>\n\n\n\n
Dit festival draait dus niet zozeer om muziek \u2013 maar natuurlijk is het wel, zoals altijd, aanwezig. De eerste performance waar ik heenging heette KLEI . Deze was in een immense koepel, neergezet in tuincentrum Steck. En in het midden van deze zaal was (natuurlijk) een groot landschap waar minstens een ton klei op zat. Dit landschap was niet onbewoond: er waren drie spelers, die als een soort vreemde wezens over dit landschap heen bewogen. Schuivend, rollend, dansend, kruipend of lopend (heel normaal): je kan het nog zo gek niet verzinnen. De connectie die ze hadden was de klei. Ze hadden er een soort obsessie mee die alles te boven ging. De spanningsboog was ook heel langzaam opbouwend: eerst waren ze als een soort drie-eenheid aan het rollen over de klei heen op onconventionele manieren en aan het eind dansten ze erop los terwijl ze nat klei in het publiek gooiden (gelukkig hadden we een soort regenpak gekregen). De muziek was hierin ook een groot hulpmiddel: het begon met langzame drones en tonen van een hoorn van klei en ging naar sterk ritmisch getrommel op meerdere toms en een snel spel op een xylofoon gemaakt van klei. Al met al was het een performance die heel dierlijk maar ook heel vervreemdend tegelijkertijd was. Met \u00e9\u00e9n materiaal in de hoofdrol: KLEI.<\/p>\n\n\n\n
Afgelopen zaterdag was ik naar mijn tweede performance gegaan. De naam van de performance (RIDDEN) geeft meteen ook al de betekenis van de performance weg. RIDDEN<\/em> (in het Indonesisch ditunggangi<\/em>) verwijst naar de onzichtbare energie die op iemands schouders rust. De makers van dit stuk hebben onderzoek gedaan naar de relatie tussen mens en omgeving na een ramp, en dit uiteindelijk getransformeerd naar een eigenzinnige dansvorm. Energie die je op je schouders rust is niet per se negatief: het kan je natuurlijk wel naar beneden halen, maar het kan je ook losmaken. Maar de performance begon wel met de dansers zittend op de grond. Ik schrok me rot aan dat begin, want alle vijf dansers keken mij de eerste minuten recht in de ogen aan! Waarschijnlijk was het niet persoonlijk hoor, maar ik schrok er wel even van. Dit deden ze ook bij andere mensen (we zaten als publiek om de dansers heen), terwijl ze met \u00e9\u00e9n been geknield en de ander voor zich uit op de grond zaten en zichzelf met hun armen naar links en naar rechts schoven. Het zag er heel soepel en rustig uit (wat mij verbazingwekkend moeilijk lijkt om te doen op zo een positie). Na een tijdje namen enkele dansers een \u201cpauze\u201d van het vermoeiende werk en gingen ze heel rustig op de grond zitten en wat \u201clezen\u201d. Uiteindelijk namen twee dansers groen \u201criet\u201d uit een kartonnen \u201cvaas\u201d. Eerst werd er simpel op een steady ritme mee rondgelopen, maar al snel werd het een ritmisch spel waar de energie hoog opliep en de dansers stampend en met het riet schuddend het ritme aangaven. Andere \u201crustende dansers\u201d deden uiteindelijk ook mee, trommelden op een kartonnen doos en zorgden voor nog meer energie, waarna de dansers met het riet hard op een cymbal sloegen. Eigenlijk wilde ik wel meedoen, en ik denk dat \u00e9\u00e9n van de dansers daar ons ook voor aanmoedigde, maar niemand ging meedansen helaas (dus ik maar ook niet). Het deed mij heel erg denken aan capoeira, met hun ritmische spel en hoge energie. Ik snapte verder niet heel veel ervan, maar het was wel cool om te zien (en daar gaat het toch ook om?)<\/p>\n\n\n\n De derde en laatste performance was vol met tekst. Dit was best verrassend voor mij, aangezien de vorige performances LETTERLIJK nul tekst hadden! Daarom was het wel even switchen, en dat was moeilijk aangezien het ook heel (maar dan ook heel) veel en heel diepgaande tekst was. Het ging over \u201cDe Staat\u201d (en nee, niet die Nederlandse rockband uit Nijmegen), oftewel de overheid, en over kapitalisme, seksisme en corruptie in \u201cDe Staat\u201d op een zeer kritische manier. Het was dus een best activistische performance, waarin heel veel dingen werden verteld die zeker ook te relateren zijn aan de samenleving en overheid in ons land. Dat lieten ze ook weten door vaak \u201cde vierde muur\u201d te breken. Door het publiek direct aan te spreken, aan te zetten tot zelfreflectie en om tot actie te komen. Het is ook gek eigenlijk: hoe komt het dat iedereen weet hoeveel er eigenlijk wel niet mis is met de wereld, maar tegelijkertijd er zo weinig mensen (waaronder ik, eerlijk gezegd) echt in actie komen? Ze sneden dat onderwerp aan door ons aan te moedigen om in actie te komen en boos te worden in plaats van mensen die niet hun stem laten horen te beschuldigen. Ik liep daar weg zonder een schuldgevoel maar met nieuwe aanmoediging. Maar ook wel lichte schaamte dat ik niet zo veel woede voel over de oneerlijkheid dat ik er ook \u00e9cht wat mee ga doen. Is het doordat ik zelf een comfortabel leven leid, mijn pessimistische perspectief of simpelweg de urgentie niet voel omdat het zo ver weg is (of lijkt) van mijn kleine wereldje? Het was dus een performance met een heel belangrijk onderwerp, maar het speelde zich niet af op \u201cMoeder Aarde\u201d. In plaats daarvan was het in een parallelle dimensie waar een vrouw naartoe is gevlucht. In deze dimensie leeft ze in een SHRINE samen met jinns: niet-menselijke wezens die op een heel mooie robot-achtige en dierlijke manier bewogen. Deze jinns waren ook degenen die interactie hadden met het publiek en uiteindelijk zelfs nog in de tribune klommen. Uiteindelijk dus een heel innovatieve performance met veel reflectie \u00e9n interactie met het publiek: misschien wel het beste voorbeeld van het SPRING Festival.<\/p>\n\n\n\n Nou, dat was dus mijn review van deze paar performances die ik op het SPRING Festival Utrecht heb gezien. Als jullie nu enthousiast raken, neem dan vooral nog een kijkje op hun website (#nospon). Ze hebben naast de voorstellingen ook nog talks, workshops en een gigantische installatie op het\/de Neude staan waar je ook zelf aan mee kan bouwen! Nog een laatste tip: performance is meestal supervaag, vooral bij dit festival ook waar met de conventies heel erg wordt gespeeld. Dus als je iets maar niet begrijpt, laat dat dan vooral los en probeer er op een andere manier van te genieten.<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Het is al 5 dagen bezig en er zijn er nog 4 te gaan: wat is het? Welja, het SPRING Festival natuurlijk!! En dan kan je je afvragen: maar Aukje, wat is dat voor een festival? Ik heb ooooveral posters en vlaggen ervan zien hangen (en misschien ook wel een vrijwilligerswerk vacature op onze website), […]<\/p>\n","protected":false},"author":21,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"","ast-site-content-layout":"default","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","theme-transparent-header-meta":"","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"set","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"slim_seo":{"title":"SPRING Festival Utrecht \u2013 een iets te lange review van iets te veel performances! - Studievereniging Hucbald","description":"Het is al 5 dagen bezig en er zijn er nog 4 te gaan: wat is het? Welja, het SPRING Festival natuurlijk!! En dan kan je je afvragen: maar Aukje, wat is dat voor"},"footnotes":""},"categories":[13,16],"tags":[254,255,197,257,256,252],"class_list":["post-10226","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-column","category-recensies","tag-aukje-urbanus","tag-klei","tag-recensie","tag-review","tag-ridden","tag-spring-festival"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/hucbald.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10226","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/hucbald.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/hucbald.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/hucbald.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/21"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/hucbald.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10226"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/hucbald.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10226\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10229,"href":"https:\/\/hucbald.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10226\/revisions\/10229"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/hucbald.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10226"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/hucbald.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10226"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/hucbald.nl\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10226"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}