{"id":4674,"date":"2021-03-03T13:07:00","date_gmt":"2021-03-03T12:07:00","guid":{"rendered":"https:\/\/hucbald.nl\/?p=4674"},"modified":"2021-03-06T10:45:24","modified_gmt":"2021-03-06T09:45:24","slug":"recensie-michelle-sweegers-seasons-landscape-animals","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/hucbald.nl\/en\/2021\/03\/03\/recensie-michelle-sweegers-seasons-landscape-animals\/","title":{"rendered":"Recensie: Michelle Sweegers – Seasons: landscape & animals"},"content":{"rendered":"

Mijn moeder wees mij laatst op een artikel in de krant. Het ging om het eerste album van Tilburgse harpiste Michelle Sweegers, Seasons: landscape & animals<\/em>. Aangezien ik erg benieuwd was naar dit album (ik speel zelf ook harp), heb ik de cd gekocht.<\/p>\n\n\n\n

Dit album staat in het teken van de vier seizoenen. Met vooral laat-negentiende-eeuws en twintigste-eeuws repertoire gaat Michelle langs alle vier, en de landschappen en dieren die daarbij horen. De cd opent met een bekend werk voor pedaalharp, namelijk Vers la source dans le bois<\/em> van Marcel Tournier. Daarna komt een arrangement van een pianostuk, Le Rossignol<\/em> (de nachtegaal), van Liszt. Met deze twee stukken schetst Michelle een beeld van de lente. <\/p>\n\n\n\n

Voor het zomer-gedeelte speelt ze een arrangement van Die Moldau<\/em> van Smetana en een setje van drie stukken over de bewoners van dit landschap: vissen. <\/p>\n\n\n\n

Het repertoire op het tweede deel van de cd is minder bekend (in ieder geval onder niet-harpisten), maar zeker ook het luisteren waard. De herfst speelt zich af in een tuin in de regen (Le Jardin Mouill\u00e9<\/em> door J. de la Presle), waar spinnen hun web weven in nog zo\u2019n setje stukken (Spiders<\/em> van P. Patterson). Deze vier stukken zijn moderner dan de laat-romantische stukken die we tot nu toe op deze cd hebben gehoord, en laten een hoop andere technieken en een minder stereotypische kant van de harp horen. <\/p>\n\n\n\n

Het album sluit af met twee stukken in het teken van de winter, die allebei door Michelle zelf zijn gearrangeerd. Als je luistert naar The Snowstorm: Winter Road<\/em> van G.V. Sviridov, kun je het lage eind van het grote bereik van een pedaalharp horen. Het laatste stuk, Penguinski<\/em> van H. Howells, is een grappige afsluiter. Met snelle loopjes en af en toe geklop op de klankkast, kun je de pingu\u00efns bijna in het sneeuwlandschap zien waggelen.<\/p>\n\n\n\n

Al met al een leuke cd, die zowel typisch harprepertoire als onverwachtse stukken laat horen. Door deze variatie is dit album erg leuk als een soort beginpunt, voor iedereen die ge\u00efnteresseerd is in harpmuziek maar niet zo goed weet waar te beginnen. Ook als je gewoon van klassieke muziek houdt, is dit een aanrader. Zelf ben ik in ieder geval erg benieuwd naar wat Michelle verder gaat doen na dit leuke debuut.<\/p>\n\n\n\n

Het krantenartikel waar mijn moeder me op wees: https:\/\/www.bd.nl\/tilburg-e-o\/uit-de-harp-van-michelle-sweegers-komen-spinnen-en-pinguins~ac27d0e7\/?referrer=https%3A%2F%2Fduckduckgo.com%2F<\/a>
Michelles cd is te koop op haar website: https:\/\/michellesweegers.nl\/<\/a><\/p>\n\n\n\n

\n