Een album dat ontegenzeggelijk verweven is met natuur, rust en verdriet: misschien is dat wel de beste beschrijving van het album songs van Adrianne Lenker. Dit is al te merken aan de cover (zie foto hierboven), maar wordt nog meer versterkt door de manier en het moment waarop de elf nummers zijn opgenomen en geschreven. Deze nummers zijn in een klein maandje geschreven in een hutje in het midden van een bos, met enkel het gebruik van een akoestische gitaar, een verfkwast (als vervanging voor een plectrum op bijv. “dragon eyes”) en naalden van een dennenboom (te horen als percussie op bijv. “ingydar”). Ook kan je soms omgevingsgeluiden horen als de lichte regen, de wind of fluitende vogels. En ondanks dat het album redelijk recent is (2020), heeft de artiest ervoor gekozen om deze nummers volledig analoog op te nemen. Lenker’s leven lag deze tijd plots geheel stil: ze was net klaar met de tour van haar band Big Thief en zat in de after-math van een break-up, allemaal in het midden van de coronatijd. De sfeer is prachtig neergezet door haar zachte, hoge stem en het instrumentgebruik. Het is hierdoor niet moeilijk om jezelf te verplaatsen naar het hutje waar Lenker zat toen ze deze nummers opnam, omringd door de natuur en stilte, volledig in de rust en verdriet tegelijkertijd.
Ik haal vaak rust en blijdschap (en ook wel echt tranen) uit het album. Maar omdat ik het nog nooit met anderen over dit album heb gehad, ging ik maar even met mijn huisgenoot David erover praten. Hij vindt dat het album vooral melancholisch aanvoelt, waar ik het ook wel mee eens ben. Maar ook noemde hij het ‘thee op een winterse dag,’ waardoor we uiteindelijk uitkomen op een soort van melancholisch comfort dat songs uitstraalt. Dan is het alleen maar logisch dat David het soms gebruikt als muziek voor zijn “floortime” (liggen op de grond) om tot rust en bij zijn gevoelens te komen.
Ondanks de melancholische vibes gaan Lenker’s nummers wel vaak over de liefde, maar zeker geen traditionele. Zo heb je “anything”, met lyrics als deze:
‘I don’t wanna be a part of your fantasy, I just wanna be a part of your family’
Of dit stukje van “forwards beckon rebound”:
‘Lettin’ my eyes close, sheddin’ my soft clothes
Wind blows, wind that howls like a hound
Wind that laughs like a clown’
Maar er zijn zeker ook nummers met hartverscheurende teksten in songs. Neem bijvoorbeeld een nummer als “come” dat gaat over een stervende moeder en haar dochter, en de moeder aan d’r dochter vraagt of ze kan helpen om haar te laten sterven:
‘Don’t be afraid, my girl
Take me into the shore’
Door de verhalende teksten verplaats je je al snel in de scènes die ze omschrijft in haar nummers en weet je precies waar je bent. Daarnaast geeft de manier waarop ze haar tekst overbrengt ook een bepaald gevoel. En als dat zo ontroostbaar klinkt als in het nummer “come”… ja dan is dat wel te voelen.
In die verhalende teksten hoor je ook bijna altijd elementen van de natuur terug. Zo een verzachtend album moet ook wel vol zitten met teksten over natuur. Er gaat geen enkel nummer voorbij zonder dat er teksten over de zee, het bos of verschillende dieren langskomen. En dan moeten we “natuur”lijk niet vergeten dat dit album midden in de natuur is opgenomen, wat alles nog zo veel meer verbindt en specialer maakt.
songs van Adrianne Lenker brengt je uiteindelijk dus overal: dansend in een jurk door het hoge gras, huilend op het strand, rennend door het bos of kijkend naar de sterren. Er is geen enkel nummer dat ik zou skippen op songs, dus ik zou zeggen: neem een kleine veertig minuten de tijd om even goed tot rust te komen en eruit te laten komen wat eruit komt. Dompel jezelf onder in de prachtige lyrics van Adrienne Lenker, en laat jezelf helemaal betoveren door dit album.
(Mijn favo nummer: “not a lot, just forever”)
(David’s favo nummer: “my angel”)
