Columns

Muzikale problematieken

Toen ik van de week de melding kreeg dat de tijd was aangebroken om belastingaangifte te doen, vergezeld door het mooie vroege lenteweer van afgelopen week, kwam het besef dat het alweer maart was tot mij. Dat maart is aangebroken betekent ook dat we bijna al op de helft zijn van blok 3. Voor mij, en flink wat mede-studenten, betekent dit dan ook de helft van harmonie- en vormleer (*slik*). Dit jaar zal ik mij voor de tweede maal wagen aan de uitdagingen die dit vak voor mij in petto heeft.
Vele Hucbaldianen zullen de momenten van blinde paniek door alle regels, de vele angsten en onzekerheden, en de momenten van extase wanneer je een opdracht eindelijk snapt die ik ervaar en ervaren heb gedurende dit vak herkennen, dan niet uit het verleden, dan wel heden. Als tweedejaars student tussen de eerstejaars gedurende dit vak, voel ik echter wel een druk op mijn schouders. Waar vele eerstejaars al gemakkelijk overweg lijken te gaan met het analyseren van 7-delige stukken, is het vaststellen van muzikale volzinnen voor mij al uitdagend zat (het is daarentegen wel opvallend dat de harmonieleer mij dit jaar makkelijker af lijkt te gaan dan de vormleer, terwijl dit vorig jaar duidelijk andersom was). Toch geeft het voldoening dat ik, ondanks mijn onbekwaamheid voor muziekleer, zo nu en dan een eerstejaars uit de brand kan helpen wanneer formele zaken betreffende het vak niet helemaal duidelijk zijn. Ervaring is de beste leermeester, nietwaar?
Terwijl ik dit column schrijf, schieten mijn gedachten over naar het werkcollege van morgen. Deze zal in het teken staan van omkering van dominantakkoorden en modulatie, waarover ik nog zo’n 65 bladzijden uit het handboek moet lezen, maar dat zijn zorgen voor later deze dag. Gelukkig heb ik daarentegen al wel mijn in te leveren cijferopdracht afgerond.
Als ik terugkijk op afgelopen vier weken, heb ik het gevoel al vele regels en gebruiken uit de harmonie- en vormleer te kennen en beheersen. Helaas verdwijnt deze euforische gedachte als sneeuw voor de zon na een snelle blik op de cursushandleiding, die deze illusie keihard tegenspreekt.
Misschien is dit dan ook wel het moment waarop ik mijn uitstellende gedrag onder ogen moet komen en mijzelf dien te richten op mijn verplichtingen als muziekwetenschapstudent… Zal ik dan toch maar zo dadelijk beginnen aan die 65 bladzijden? Dat lijkt me wel zo verstanding. Maar eerst nog even een kopje thee en een aflevering van die ene serie. Of misschien twee. We zien wel.